How do you handle name the actual problem?

Nothing was wrong with the mark or the stock choice. The failure was structural: a white self-adhesive label sitting on brown kraft, with a yellow blend dot overlapping its corner. Two competing rectangles, three unrelated colours, and a label small enough that the bag reads as unbranded from two metres. Leave the dragonfly and "PRIVATE ROAST HOUSE BERLIN" untouched, keep every line of copy verbatim, and treat the white label island as the only thing to solve. Three directions, each attacking it differently, so the roaster can choose on cost rather than taste.

How do you handle look 1: kill the label entirely?

Any applied label costs stock, adhesive, die and application. On a 250g bag at this volume, that is most of the packaging budget. One Prussian blue ink printed direct on the kraft, with the dragonfly redrawn as an engraved line block running the full height and bleeding off the top edge. The blend moves onto a kraft hang tag on waxed thread, blind debossed with the blend letter. Cheapest per unit at volume, and one bag SKU now serves every blend.

How do you handle look 2: make the label an object?

Keeping a label means keeping an edge, and a printed white edge always reads as a sticker. Bare kraft, then a 3 × 4.5 in arch die-cut label on deep Prussian blue uncoated: the dragonfly as a multi-level blind emboss with no ink at all, the wordmark in copper hot foil. The yellow dot becomes a copper-foil coin seal in the same blue stock. Emboss and foil on coloured stock is the fastest way to move a perceived shelf price, and the seal turns the blend range into a collectible system.

How do you handle look 3: let the mark become the surface?

A blend range means new artwork per SKU unless the variable is isolated. A full-height banderole in soft grey-green wrapping the face and both gussets, with the dragonfly cropped to a single wing rendered tone-on-tone in spot gloss varnish, so it appears only where light rakes it. Editorial serif in Prussian blue, address set as a colophon at the foot. The blend is a small letterpressed chip label, one colour per blend: six colours, one plate change, no new bag art.

How do you handle nothing upstream changes?

Changing pouch format means requalifying the filler, the zipper and the one-way degassing valve. All three directions keep the existing pouch, hardware and fill line. The only variable is what gets printed, applied or stamped.

Design exercise · Labels · Peppermint

Drie manieren om een witte sticker op bruin kraft te krijgen

Een ongevraagd herontwerp van de 250g-zak van een Berlijnse koffiebranderij, uitgewerkt in drie produceerbare richtingen. De libel en de regel van de branderij blijven in alle drie. Het witte inkjetetiket is wat elke richting aanpakt. Geen wijziging aan de zak, de rits, het ventiel of de vullijn.

Labels for Café de Enrico, Berlin with look 2: arch die-cut label, blue uncoated, multi-level blind emboss + copper foil stamping, 250g kraft stand-up pouch, existing hardware, look 1: 1-colour direct print + blind-deboss hang tag and look 3: full-height banderole, tone-on-tone spot gloss + letterpress chip labels.

FoliesDeep Copper · 115-2 TechniekenDeboss, Die Cut, Direct Print, Emboss, Copper Foil, Letterpress, Spot Gloss Varnish PapiersoortenKraft / PET / aluminium / PE pouch, One-way degassing valve, Press-to-close zipper, Colorplan Loch Blue (formerly Imperial Blue), Gmund Colors Matt Matt 25

Het idee

Café de Enrico is een kleine branderij aan de Fritz-Reuter-Straße in Berlin-Schöneberg, en het is Austins vaste adres. Hij koopt er al jaren koffie, en al jaren dacht hij stilletjes hetzelfde zodra er een zak op de toonbank kwam: het branden is zorgvuldig, de service is zorgvuldig, en de verpakking is een wit inkjetetiket met een gele stip.

Five rules

01Name the actual problem. Leave the dragonfly and "PRIVATE ROAST HOUSE BERLIN" untouched, keep every line of copy verbatim, and treat the white label island as the o…
02Look 1: kill the label entirely. One Prussian blue ink printed direct on the kraft, with the dragonfly redrawn as an engraved line block running the full height and bleedin…
03Look 2: make the label an object. Bare kraft, then a 3 × 4.5 in arch die-cut label on deep Prussian blue uncoated: the dragonfly as a multi-level blind emboss with no ink at…
04Look 3: laat het logo het oppervlak worden
05Nothing upstream changes. All three directions keep the existing pouch, hardware and fill line. The only variable is what gets printed, applied or stamped.

Waarom we dit deden

Niemand vroeg erom. Austin deed het uit eigen beweging, als creatieve liefdadigheid, zoals drukkers soms het ding herontwerpen waar ze elke ochtend naar kijken. De briefing was van hemzelf: behoud alles wat de branderij heeft verdiend, verander alleen wat tekortschiet, en reken het op drie manieren door, zodat het een echte optie is en geen flatteus mockup.

De libel blijft. De regel van de branderij blijft. Elk adres, elke URL en elk gewicht blijft precies zoals gezet. Wat verandert, is het oppervlak eronder.

Herontwerp van het zakje van Café de Enrico: direct bedrukt met een gegraveerde libel in één inktkleur op kraft, met een gedebost hanglabel — Look 1. Eén Pruisisch blauwe inkt direct op het kraft, de libel als gegraveerd lijncliché dat over de bovenrand afloopt, verloop op een blind gedebost hanglabel.

Close-up van een gegraveerde libellevleugel in één inktkleur, rechtstreeks gedrukt op de vezels van een kraft pouch — Look 1, macro. De inkt zakt in de structuur van het kraft, zodat het lijnwerk gedrukt oogt en niet opgebracht.

Macro van een blinddruk-libel in meerdere niveaus en koperfolie op diepblauw ongestreken etiketpapier — Look 2, macro. Drie reliëfhoogtes, geen inkt in de libel, koperfolie alleen op de lijn en het woordmerk.

Herontwerp van de Café de Enrico-zak met een grijsgroene banderol over de volle hoogte, een toon-op-toon spot gloss vleugel en een chartreuse letterpress kleurchip — Look 3. Banderol over de volle hoogte, de vleugel in toon-op-toon spot gloss, het kleurverloop alleen op een geletterpresst label.

Macro van ton-sur-ton spot gloss lak op mat grijsgroen ongestreken etiketmateriaal — Look 3, macro. Dezelfde kleur, een ander oppervlak: de nerven bestaan alleen als overgang van mat naar glans.

Zo kies je

Look 1 is bij grote aantallen het goedkoopst per stuk, omdat er geen etiket gekocht, gestanst of aangebracht hoeft te worden.

Look 2 levert de meeste waargenomen waarde per bestede euro, omdat klanten blinddruk en folie op gekleurd papier als duur ervaren.

Look 3 schaalt het best over een reeks blends, omdat het enige verschil per SKU een klein chiplabel is.

Tekst letterlijk gelijk in alle drie: CAFÉ DE ENRICO · PRIVATE ROAST HOUSE BERLIN · www.cafe-enrico.de · Fritz-Reuter-Straße 13 · 10827 Berlin, Germany · e250g · SYNTHESE BLEND · 50% ARABICA / 50% ROBUSTA.

Begin met deze materialen

Hetzelfde papier, dezelfde folie en afwerking, vastgelegd. Niets van dit stuk ontwerp gaat mee.

Openen in Studio Vraag hiernaar

Redesigned by Austin Terrill, founder.